راهی جدید برای مبارزه با کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲



محققان آلمانی در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند یک پروتئین همجوشی (fusion protein) می‌تواند به عنوان یک داروی امیدوارکننده در برابر کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ عمل کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از تی ای، گرچه توسعه واکسن‌های کووید-۱۹ موفقیت چشمگیری در عرصه پزشکی محسوب می‌شود و عملکرد این واکسن ها تا حدی نیز موفقیت آمیز بوده است اما باید گفت آنها از همه افرادی که واکسینه شده‌اند، محافظت نمی‌کنند.

محققان دانشگاه فنی مونیخ آلمان در مطاله اخیرشان که با همکاری “بنیاد تحقیقات باواریان” (Bavarian Research Foundation) انجام شده‌، از توسعه پروتئینی خبر داده‌اند که می‌تواند از عفونت این ویروس و انواع سویه‌های‌ آن جلوگیری کنند.

بسیاری از پروتئین‌های گلیکوزیله شده اس (glycosylated S) سطح کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ را می‌پوشانند و به گیرنده سلولی میزبان یعنی آنزیم ۲ مبدل آنژیوتانسین  (ACE۲)  متصل می‌شوند و واسطه ورود سلول‌های ویروسی می‌شوند. آنتی بادی‌های مونوکلونال ضد کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ برای درمان کووید-۱۹ خفیف تا متوسط ​​استفاده می‌شود. 

اگرچه ویروس از جهش برای فرار از حملات آنتی بادی‌های درمانی و تا حدی آنتی بادی‌های طبیعی تشکیل شده پس از واکسیناسیون استفاده می‌کند، اما دانشمندان در این مطالعه از استراتژی متفاوتی استفاده کردند. آنها با ترکیب پروتئین آنزیم ۲ مبدل آنژیوتانسین با پروتئین آنتی بادی انسانی ایمونوگلوبولین جی (IgG) انسان، یک ماده فعال ایجاد کردند. پروتئین همجوشی حاصل که” FYB207″ نام دارد در برابر کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ محافظت می‌کند.در آزمایشات سلولی، این پروتئین همجوشی جدید خواص دارویی امیدوارکننده‌ای را نشان می‌دهد.

“یوهانس بوشنر” (Johannes Buchner) استاد بیوتکنولوژی دانشکده شیمی دانشگاه فنی مونیخ گفت: از آنجایی که ویروس برای زنده ماندن به اتصال بهینه روی پروتئین آنزیم ۲ مبدل آنژیوتانسین نیاز دارد، ویروس نمی‌تواند از دارویی که دقیقا بر اساس این پروتئین ساخته شده است، فرار کند. بنابراین پروتئین همجوشی به طور قابل اعتمادی در برابر جهش‌های آینده نیز موثر خواهد بود.FYB207 به طور بالقوه می‌تواند علیه همه انواع ویروس کرونا که از آنزیم ۲ مبدل آنژیوتانسین به عنوان نقطه اتصال استفاده می‌کنند، مورد استفاده قرار گیرد.

دکتر “کارستن بروکمیر” (Carsten Brockmeyer) از نویسندگان این مطالعه گفت: پروتئین همجوشی را می‌توان به راحتی از طریق فرایند زیست فناوری ایجاد کرد. زیست‌فناوری یا بیوتکنولوژی به‌مفهوم به‌کارگیری سامانه‌های زنده و جانداران برای توسعه یا تولید محصولات یا هر گونه کاربرد فناورانه که از سامانه‌های زیستی، جانداران یا مشتقات آن استفاده می‌کند تا محصولات یا فرایندهای خاصی را ایجاد یا اصلاح نماید، به‌کار برده‌شد.

پروفسور “اولریکه پروتزر” ( Ulrike Protzer) گفت: کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ و انواع سویه‌های مرتبط با آن در آینده به همراهی بشریت ادامه خواهند داد. حتی اگر واکسیناسیون روشی بسیار قابل اعتماد برای جلوگیری از علائم شدید این بیماری باشد، انواع بسیار مسری‌تر این بیماری مانند دلتا و اومیکرون نشان داده‌اند که هم بیماران بهبود یافته و هم بیماران واکسینه شده می‌توانند مجددا آلوده شوند. با توجه به ظهور سویه‌های احتمالا مسری‌تر در آینده، ما علاوه بر واکسیناسیون به یک ماده فعال موثر در برابر ویروس نیز نیاز داریم.

انتهای پیام



Source link

شرکت تاکسی‌رانی پاریس استفاده از خودرو “تسلا”‌ را ممنوع کرد


شرکت تاکسی‌رانی G۷ پاریس روز سه‌شنبه اعلام کرد که استفاده از خودروهای تسلا مدل ۳ را پس از بروز نقص فنی مشکوک در یکی از خودروها که منجر به تصادفی مرگ‌بار و مجروح شدن ۲۰ نفر شده، به حالت تعلیق درآورده است.

به گزارش ایسنا و به نقل از رویترز، “یان ریکوردل” (Yann Ricordel) معاون رئیس اجرایی این شرکت تاکسی‌رانی به رویترز گفته است که راننده این خودرو که هنگام بروز سانحه خارج از خدمت بود و خانواده خود را به رستوران می‌برد که کنترل ماشین را از دست داد و به یک ون برخورد کرد. راننده سپس با یک دوچرخه سوار برخورد کرد و پس از آن نیز به سه عابر پیاده زد.

گزارش‌ها حاکی از آن است که ۲۰ نفر در پی این حادثه آسیب دیده‌اند که حال هفت نفر از آن‌ها وخیم است، یک نفر از این افراد فوت کرده و سه نفر نیز در بخش مراقبت‌های ویژه بستری هستند.

یک زن ۲۰ ساله که شاهد این اتفاق بود به “Le Parisien” گفت: من برخورد دو ماشین را دیدم که با صدای زیادی همراه بود. من فکر کردم دارم می‌میرم  به داخل رستوران رفتم و زیر میز جلوی پیشخوان پنهان شدم.

“جروم کومت” (Jérôme Coumet) شهردار منطقه ۱۳ پاریس نیز می‌گوید که این حادثه به دلیل نقص فنی خودرو رخ داده است. در حالی که شرکت تسلا راننده را مقصر می‌داند.

“ریکوردل” خاطرنشان کرد که این شرکت در حال کار با دولت برای انجام تحقیقات پلیسی کامل است تا مشخص شود که مقصر این حادثه، راننده بوده است یا نقص فنی خودرو تسلا.

او افزود: امروز ما دو دیدگاه متفاوت در مورد این موضوع داریم. ما خودروهای مدل سه تسلا را تا زمان اتمام تحقیقات در حالت تعلیق نگه می‌داریم.

تسلا می‌گوید که این حادثه به دلیل بروز نقص فنی رخ نداده است اما نظر راننده خودرو برخلاف این است.

راننده این خودرو می‌گوید که سرعت ماشین تسلا بی هیچ دلیل مشخصی افزایش یافت و ترمزهای آن نیز کار نمی‌کردند.

شرکت تاکسی‌رانی پاریس استفاده از خودرو "تسلا"‌ را ممنوع کرد

در تصاویر منتشر شده می‌توان عابرین پیاده آسیب‌دیده‌ای که روی زمین دراز کشیده‌اند را مشاهده کرد این در حالی است که مسافرین خودرو تسلا در میان آسیب‌دیدگان نیستند.

سخنگوی تسلا به “Le Parisien” گفت که شرکت ایلان ماسک داده‌هایی که می‌توانسته خودرو را از راه دور کنترل کند در اختیار مقامات قرار می‌دهد.

“ریکوردل” می‌گوید که در آمد صاحبان خودرو تسلا مدل سه در طول تعلیق جبران می‌شود و این شرکت به دنبال جایگزین‌هایی است که رانندگان بتوانند هرچه زودتر کار خود را از سر بگیرند.

G۷ یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تاکسی‌رانی پاریس است که ۹۰۰۰ راننده دارد. این راننده‌ها به طور مستقل با ماشین خودشان کار می‌کنند. نیمی از خودروهای این شرکت برقی هستند و این شرکت قصد دارد تا سال ۲۰۲۷ تمامی خودروها را برقی کند و تبدیل به شرکتی سبز شود.

خودروهای تسلا پیش از این نیز چندین بار حادثه‌آفرین شده بودند. در ماه فروردین سیستم خودران این شرکت باعث فوت دو نفر شد. در سال ۲۰۱۸ پلیس خودروی تسلا مدل S فردی را متوقف کرد که مست کرده و خوابیده بود و خودرو در حالت خودران با سرعت ۷۰ مایل بر ساعت(۱۱۰ کیلومتر) در حال حرکت بود.

در همان سال راننده‌ی دیگری با خودروی مشابه که سیستم خودران را فعال کرده بود و با موبایلش کار می‌کرد به یک خودروی فورد بدون سرنشین برخورد کرد. این فرد از شرکت تسلا شکایت کرد زیرا معتقد بود این شرکت او را گمراه کرده و این تصور غلط را به وجود آورده است که می‌توان با حداقل نظارت با تسلا رانندگی کرد. و در حادثه‌ای دیگر خودرو تسلا به ماشین پارک شده کلانتر برخورد کرد.

موارد دیگری نیز وجود دارد، در اوایل سال ۲۰۲۰، اداره‌ی امنیت رفت‌وآمد در بزرگراه‌ها(NHTSA) تحقیق در مورد ۱۴ مورد از تصادفات خودروهای تسلا که در حالت خودران بوده‌اند را آغاز کرد.  

انتهای پیام



Source link

نفوذ بی‌سابقه به قلب کهکشان راه‌شیری



ستاره‌شناسان با ثبت تصویری واضح، به اعماق قلب کهکشان راه‌شیری نفوذ کردند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، این تصویر به ستاره‌شناسان امکان تخمین زدن جرم سیاهچاله‌ی بزرگ مرکز کهکشان ما را با دقتی بی‌نظیر می‌دهد.

رصد کهکشان راه شیری با استفاده از تلسکوپ وی‌ال‌تی‌آی (VLTI) رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی به آشکار شدن ستاره‌ای که تا پیش از این ناشناخته بود در نزدیکی سیاهچاله رازآلود کهکشان ما به نام  “کمان ای*”(*Sagittarius A) انجامیده است.  

تلسکوپ‌های وی‌ال‌تی چهار مورد از پیشرفته‌ترین تلسکوپ‌های نوری جهان هستند که هر یک ۸.۲ متر قطر دارد. این رصدخانه قادر به رصد اجرامی است که چهار میلیارد برابر کم‌نورتر از اجرامی هستند که می‌توان آن‌ها را با چشم غیر مسلح رویت کرد.

روشی به نام تداخل سنجی به ستاره‌شناسان این امکان را می‌دهد که نوری که از این چهار تلسکوپ به دست می‌آید را ادغام و تبدیل به یک تصویر کنند. ستاره‌شناسان سال‌ها است از این روش استفاده می‌کنند اما آخرین تکرار این روش باعث بهبود ۲۰ برابری وضوح و جزئیات در مقایسه با تصاویر به دست آمده توسط هر یک از تلسکوپ‌ها به تنهایی شد.

“جولیا استادلر” (Julia Stadler)، محقق فوق دکتری در موسسه اخترفیزیک مکس‌پلانک در آلمان، که این برنامه مربوط به این تصویربرداری را هدایت کرده در بیانه‌ای گفت: تلسکوپ وی‌ال‌تی‌آی تصویری با وضوح بسیار بالا به ما می‌دهد و با این تصویر جدید ما عمیق‌تر به مرکز کهکشان نفوذ کردیم. ما از دیدن این میزان از جزئیات و حرکت و تعداد ستاره‌های نزدیک به سیاهچاله حیرت‌زده شدیم.

از آن جا که سیاهچاله‌ای که در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد هیچ نوری منتشر نمی‌کند، نمی‌توان آن را به طور مستقیم رصد کرد. اخترشناسان تنها می‌توانند با بررسی حرکت ستارگان در مجاورت آن به بررسی ویژگی‌های آن بپردازند.

“رینهارد گنزل” (Reinhard Genzel)، مدیر موسسه مکس‌پلانک و برنده جایزه نوبل ۲۰۲۰ برای چندین دهه تلاش در زمینه سیاهچاله کمان ای* و از نویسندگان این مقاله در بیانیه‌ای گفت: دنبال کردن ستاره‌هایی که در اطراف کمان ای* در گردشند به ما در کاوش میدان‌های مغناطیسی اطراف نزدیک‌ترین سیاهچاله بزرگ به زمین کمک می‌کند.

این اندازه‌گیری‌ها در طی‌ ماه‌های مارس و ژوئیه سال ۲۰۲۱ انجام گرفت و نشان داد که کمان‌ای* جرمی برابر ۴.۳ میلیون خورشید دارد و در فاصله‌ی ۲۷ هزار سال نوری از زمین قرار گرفته است. هردوی این ویژگی‌ها تخمین‌های بسیار دقیقی در نوع خود تا به امروز هستند.

در طول این برنامه، ستاره‌شناسان ستاره‌ی S۲۹ که نزدیک‌ترین ستاره به کمان‌ای* است را رصد کردند. این ستاره در فاصله تنها ۱۳ میلیارد کیلومتر  از سیاهچاله قرار دارد. این فاصله ۹۰ برابر فاصله زمین تا خورشید است. این ستاره در طول گذر نزدیک از کنار سیاهچاله رکورد سرعت را شکست و  با سرعت ۸۷۴۰ کیلومتر بر ثانیه به گردش درآمد.

رصدها همچنین به کشف ستاره‌ای کاملا جدید در این منطقه چگال در نزدیکی قلب کهکشان راه شیری انجامید. این ستاره، S۳۰۰ نام دارد و کشف آن پیشرفتی امیدوارکننده برای تحقیقات آینده در این بخش جالب از منظومه کیهانی است.

این تحقیقات بخشی از یک برنامه‌ی بین‌المللی به نام GRAVITY است که روش‌های جدید برای بررسی تصاویر مرکز کهکشان راه‌شیری ایجاد می‌کند و هدف از آن ترسیم محیط پیرامون کمان‌ای* با جزئیات بی‌نظیر است.

ستاره‌شناسان امیدوارند که در آینده بتوان ستاره‌هایی کم‌نور تر از S۲۹ و  S۳۰۰ را که در فاصله‌ای نزدیک‌تر به سیاهچاله کهکشان ما در گردشند، بیابند. مدار این ستاره‌ها شاید بتواند اطلاعاتی در مورد چرخش سیاهچاله‌ها در اختیار ما بگذارد. ستاره‌شناسان امیدوارند که پس تکمیل تلسکوپ بسیار بزرگ (Extremely Large Telescope) رصدخانه جنوبی اروپا که در سال ۲۰۲۵ تبدیل به بزرگترین رصدخانه نوری جهان می‌شود، گامی بزرگ در جهت شناخت مرکز کهکشان راه شیری بردارند.

نتایج این تحقیقات جدید روز سه‌شنبه ۱۴ دسامبر (۲۳آذر) در دو مقاله در مجله‌ی Astronomy & Astrophysics به چاپ رسید.

انتهای پیام



Source link

عکس یادگاری در فضا – ایسنا



خدمه ایستگاه فضایی بین المللی اخیرا گرد هم آمدند و تصویری از خود به ثبت رساندند. در میان فضانوردان “یوساکو مائه‌زاوا” میلیاردر ژاپنی که اخیرا به فضا رفته نیز حضور دارد.

به گزارش ایسنا، خدمه سه نفره ماموریت سایوز MS-۲۰ (ردیف جلو) با خدمه هفت نفره ماموریت اکسپدیشن ۶۶ (Expedition ۶۶) در یک پرتره گروهی تصویری زیبا از خود به ثبت رسانده‌اند. ردیف جلو از سمت چپ، “یوساکو مائه‌زاوا”(Yusaku Maezawa)، میلیاردر ژاپنی، “الکساندر میسورکین”(Alexander Misurkin) فضانورد روسکوسموس و”یوزو هیرانو”(Yozo Hirano)، تهیه کننده فیلم هستند.

در ردیف وسط از سمت چپ، “پیوتر دوبروف” (Pyotr Dubrov) و “آنتون شکاپلروف” (Anton Shkaplerov) فضانوردان روسکوسموس به همراه “مارک ونده هی” (Mark Vande Hei) فضانورد ناسا قرار دارند.

در ردیف عقب از سمت چپ، “ماتیاس ماورر” (Matthias Maurer) فضانورد آژانس فضایی اروپا به همراه “توماس مارشبرن” (Thomas Marshburn)، “راجا چاری” (Raja Chari) و “کایلا بارون” (Kayla Barron) فضانوردان ناسا قرار دارند.

“یوساکو مائه‌زاوا”(Yusaku Maezawa) میلیاردر ژاپنی که ۸ دسامبر سوار بر موشک سایوز روسیه به فضا رفت، تصاویری از ایستگاه فضایی بین‌المللی ارسال کرده است.

“یوساکو مائه‌زاوا” (Yusaku Maezawa) میلیاردر ژاپنی به همراه “یوزو هیرانو”(Yozo Hirano)، تهیه کننده فیلم و “الکساندر میسورکین”(Alexander Misurkin) فضانورد روسی سوار بر موشک سایوز روسیه به فضا رفتند. این میلیاردر ژاپنی برای یک سفر ۱۲ روزه به ایستگاه فضایی بین المللی(ISS) رفت و اظهار کرده قصد دارد در این مدت ۱۰۰ کار از جمله بازی بدمینتون را در فضا انجام دهد.

این سه نفر در روز یکشنبه ۱۹ دسامبر(۲۸ آذر) در ساعت ۶:۳۰ عصر به وقت منطقه زمانی شرقی(۳:۰۰ صبح دوشنبه به وقت تهران) از ایستگاه فضایی جدا شده و به سمت زمین حرکت می‌کنند و در ساعت ۱۰:۱۸ شب به وقت منطقه زمانی شرقی ( ۶:۴۸ صبح دوشنبه به وقت تهران) فرود می‌آیند.

طی ماموریت “کرو-۳” نیز  سه فضانورد ناسا به نام‌های “راجا چاری”، “توماس مارشبرن”، “کایلا بارون” و یک فضانورد آژانس فضایی اروپا به نام “ماتیاس ماورر” برای انجام یک ماموریت ۶ ماهه به ایستگاه فضایی بین‌المللی رفتند.این سومین ماموریت عملیاتی سرنشین‌دار اسپیس ایکس برای ناسا به عنوان بخشی از برنامه خدمه تجاری این سازمان فضایی است. قرار است هر ماموریت، از جمله کرو-۳، تقریبا ۶ ماه به طول بینجامد و اسپیس ایکس مسئول پرتاب فضانوردان و همچنین بازگرداندن آنها به زمین است. قرار است فضانوردان ماموریت کرو-۳ نیز بهار سال ۲۰۲۲ به زمین بازگردند.این ماموریت ۱۰ نوامبر ساعت ۲۱:۰۳ به وقت منطقه زمانی شرقی(بامداد پنجشنبه ساعت ۰۵:۳۳ به وقت ایران) به مقصد ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شد.

انتهای پیام



Source link

پارکر برای نخستین بار خورشید را لمس کرد


مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا اخیرا در حساب کاربری خود در اینستاگرام با انتشار تصاویری نوشت: ما خورشید را لمس کردیم.

به گزارش ایسنا،برای اولین بار در تاریخ، یک فضاپیما خورشید را لمس کرد. کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا اکنون از اتمسفر بالای خورشید موسوم به تاج خورشیدی عبور کرده و از ذرات و میدان‌های مغناطیسی آنجا نمونه برداری کرده است.

کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا رسما اولین فضاپیمایی است که از جو بیرونی خورشید یا تاج خورشیدی عبور کرده است. این عملیات یک گام بزرگ برای کاوشگر خورشیدی پارکر و یک جهش بزرگ برای علم خورشیدی است. همانطور که فرود روی ماه به دانشمندان اجازه داد تا چگونگی شکل‌گیری آن را درک کنند، لمس موادی که خورشید از آنها ساخته شده است نیز به دانشمندان کمک می‌کند اطلاعات مهمی درباره نزدیک‌ترین ستاره ما و تأثیر آن بر منظومه شمسی کشف کنند.

این گام مهم کاوشگر خورشیدی پارکر ناسا ۱۴ دسامبر در یک کنفرانس مطبوعاتی در نشست پاییز اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا ۲۰۲۱ در نیواورلئان اعلام شد.

پارکر طی پروازهای از نزدیک خود در آینده به هدفش نزدیک‌تر خواهد شد و پرواز بعدی در ژانویه خواهد بود. اما در حال حاضر، ما این دستاورد بزرگ را جشن می‌گیریم.

پارکر برای نخستین بار خورشید را لمس کرد

 این تصویر ترکیبی از ۲۵ تصویر مجزاست که طی بازه زمانی ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ تا ۱۵ آوریل ۲۰۱۳ توسط رصدخانه دینامیک خورشیدی ناسا ثبت شده است. این تصویر مناطق فعال خورشید را نشان می‌دهد.

پارکر برای نخستین بار خورشید را لمس کرد

 این تصویر مفهومی نیز تصویر کاوشگر خورشیدی پارکر در حال ورود به تاج خورشیدی را نشان می‌دهد.

کاوشگر خورشیدی پارکر(Parker) که اولین و بزرگترین پیشرفت بشر برای شناخت یک ستاره از نزدیک است در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ عازم خورشید شد و تاکنون به موفقیت‌های شگرفی دست یافته است که همراه با شکستن رکورد سریع‌ترین ساخته دست بشر و نزدیکی به یک ستاره، شناخت ما از خورشید را به طرز چشمگیری بهبود بخشیده است.

کاوشگر خورشیدی “پارکر” اولین کاوشگری است که به یک ستاره نزدیک شده است. “آژانس فضایی آمریکا”(NASA) در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۱۸ مطابق با ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ نخستین کاوشگر خورشیدی خود را سوار بر موشک “Delta IV” متعلق به اتحادیه پرتاب‌های آمریکا(ULA) روانه مدار خورشید کرد تا بخش‌هایی از رازهای سربه‌مهر این ستاره را افشا کند.

سال ۲۰۰۹ خبر طراحی و ساخت این کاوشگر به دست آزمایشگاه فیزیک دانشگاه “جانز هاپکینز”(Johns Hopkins) اعلام شد و اواسط خرداد ماه سال ۹۶ بود که “سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا”(NASA) اعلام کرد نخستین کاوشگر خورشیدی خود را روانه مدار خورشید خواهد کرد تا بخش‌هایی از رازهای سر به‌ مهر این ستاره را کشف کند.

در ابتدا قرار بود “پارکر” سال ۲۰۱۵ به فضا پرتاب شود. تاریخ پرتاب سپس تا تابستان ۲۰۱۸ به تعویق افتاد و در نهایت ۱۱ اوت به عنوان تاریخ نهایی پرتاب انتخاب شد که در آخرین لحظات به ۱۲ اوت ۲۰۱۸ موکول شد.

در حالیکه این کاوشگر در ابتدا “Solar Probe Plus” نام گرفته بود، در نهایت با نام “کاوشگر خورشیدی پارکر” و به افتخار “یوجین پارکر”(Eugene Parker) دانشمند آمریکایی در رشته فیزیک نجومی یا اخترفیزیک نامگذاری شد. این اولین بار است که یک فضاپیمای ناسا به نام یک شخص زنده نام‌گذاری می‌شود.

 “یوجین پارکر” دانشمند آمریکایی در رشته فیزیک نجومی است که حدود ۶۰ سال قبل مقاله‌ای منتشر کرد و آنچه که معتقد بود ماده پرسرعت و مغناطیس ساطع‌شده از خورشید است را توصیف کرد.

کاوشگر خورشیدی پارکر مجهز به سپرهای حرارتی فوق العاده مقاوم است که قابلیت مقاومت در دمای ۱۳۷۷ درجه سانتی‌گراد(۲۵۰۰ درجه فارنهایت) را دارد و هنگام نزدیک شدن به خورشید و با وجود گرمای محیط، به گونه‌ای طراحی شده که دمای داخل آن ۳۰ درجه سانتی‌گراد باقی بماند. این امر به لطف یک صفحه کامپوزیت کربنی ۱۱۴ میلی‌متری سپر حرارتی تعبیه شده روی بدنه کاوشگر امکانپذیر شده است. سپر حرارتی که حدود ۷۳ کیلوگرم وزن دارد، در واقع یک ساختار بسیار سبک وزن محسوب می‌شود که از دو پنل و یک هسته فومی ۴.۵ اینچی که ۹۷ درصد آن هوا است، ساخته شده است. این فضاپیما همچنین دارای یک محفظه است که نمونه‌هایی از ذرات با انرژی بالا را جمع آوری می‌کند. “آنته دولبو”(Anette Dolbow) مدیر ارشد این پروژه، محفظه مورد نظر را مقاوم‌ترین ابزار کوچک این کاوشگر می‌نامد.

پارکر برای نخستین بار خورشید را لمس کرد

چندی پیش کاوشگر خورشیدی پارکر برای دهمین بار از کنار خورشید عبور کرد و در روز ۲۱ نوامبر در فاصله‌ی ۸.۵ میلیون کیلومتری از سطح این ستاره سوزان قرار گرفت.حضیض خورشیدی که رکورد جدیدی برای پارکر از نظر سرعت و فاصله به همراه داشت در ساعت ۴:۲۵ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی(۱۲:۵۵ تهران) رخ داد. در این زمان پارکر با سرعت ۵۸۶ هزار و ۸۶۴ کیلومتر بر ساعت در حرکت بود. این نقطه عطفی در میانه راه برای کاوشگر خورشیدی پارکر بود که ماموریت خود را از تاریخ ۱۶ نوامبر(۲۵ آبان) آغاز کرده بود. این ماموریت تا ۲۶ نوامبر(۵ آذر) ادامه داشت.اوج و حضیض خورشیدی(Perihelion and aphelion) موقعیتی در مدار زمین یا هر جِرم دیگر به دور خورشید است که در آن، جرم مورد نظر در دورترین و نزدیک‌ترین فاصله از مرکز خورشید قرار گیرد.

کاوشگر پارکر داده‌های علمی این حضیض خورشیدی را که به طور عمده شامل ویژگی‌ها و ساختارهای بادهای خورشیدی و محیط غبارآلود نزدیک به خورشید است، از تاریخ ۲۳ دسامبر( ۲ دی) تا ۹ ژانویه(۱۹ دی) به زمین خواهد فرستاد.

انتهای پیام



Source link

۴ ماموریت علمی زمین ناسا در سال ۲۰۲۲



ناسا در سال ۲۰۲۲ چهار ماموریت علمی زمین(Earth science missions) را پرتاب خواهد کرد تا اطلاعات بیشتری در مورد سیستم‌ها و فرآیندهای آب و هوایی اساسی از جمله طوفان‌های شدید، آب‌های سطحی و اقیانوس‌ها و گرد و غبار جوی در اختیار دانشمندان قرار دهد. دانشمندان در نشست پاییز ۲۰۲۱ اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا(AGU) که از تاریخ ۱۳ تا ۱۷ دسامبر در نیواورلئان برگزار می‌شود، درباره ماموریت‌های آتی بحث خواهند کرد. 

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، ناسا نمایی منحصر به فرد از سیاره ما از فضا دارد. ماهواره‌های رصد زمین ناسا، داده‌های باکیفیتی در مورد محیط به هم پیوسته زمین از کیفیت هوا گرفته تا یخ دریاها، ارائه می‌دهند. این چهار ماموریت توانایی دانشمندان برای نظارت بر سیاره در حال تغییر ما را افزایش خواهند داد.

ماموریت “TROPICS” از شش ماهواره کوچک برای ارائه اندازه گیری‌های بهبود یافته و سریع از توفندها استفاده خواهد کرد.

ماموریت “EMIT” منشا و ترکیب گرد و غبار معدنی را که می‌تواند بر آب و هوا، اکوسیستم، کیفیت هوا و سلامت انسان تاثیر بگذارد را با یک طیف سنج تصویربرداری در ایستگاه فضایی بین المللی ردیابی خواهد کرد.

ماموریت “JPSS-۲” اداره ملی اقیانوسی و جوی نیز به دانشمندان کمک خواهد کرد تا شرایط آب و هوایی شدید از جمله سیل، آتش سوزی، آتشفشان و غیره را پیش‌بینی کنند.

ماموریت “SWOT” نیز اقیانوس‌های جهان، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و دیگر آب‌های سطحی و نقش آنها در تغییرات آب و هوایی را ارزیابی خواهد کرد.

اندازه گیری توفند

هدف ماموریت TROPICS ناسا بهبود مشاهدات توفندها است. شش ماهواره TROPICS با هم کار خواهند کرد تا رصدهای ریزموجی انجام داده و اطلاعاتی مانند میزان دما و رطوبت این طوفان‌ها را اندازه گیری کنند و هر ۵۰ دقیقه داده جدیدی ارائه دهند. دانشمندان انتظار دارند که داده‌ها به آنها کمک کند تا عوامل تشدید توفند را بهتر درک کنند.

در ژوئن ۲۰۲۱، اولین رهیاب(pathfinder) یا نمونه اولیه یک ماهواره این صورت فلکی شروع به جمع‌آوری داده‌ها از جمله از توفند آیدا در اوت ۲۰۲۱ کرد که این موضوع عملکرد خوب این ماهواره‌های کوچک را نشان می‌دهد. ماهواره‌های TROPICS در سه پرتاب و به صورت جفتی پرتاب خواهند شد و انتظار می‌رود پرتاب آنها تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۲ تمام شوند.

هر ماهواره به اندازه یک قرص نان است و حامل یک دستگاه رادیومتر ریزموج مینیاتوری نیز است. آنها به طور جمعی سطح زمین را بیشتر از ماهواره‌های آب و هوای فعلی که اندازه‌گیری‌های مشابهی انجام می‌دهند، مشاهده خواهند کرد و داده‌های در زمان حال بیشتری در اختیار دانشمندان قرار خواهند داد.

ماموریت TROPICS توسط دکتر “ویلیام بلکول” از آزمایشگاه لینکلن ام آی تی در لکسینگتون، ماساچوست رهبری می‌شود و شامل محققانی از ناسا، اداره ملی اقیانوسی و جوی(NOAA) و چندین دانشگاه و شرکای تجاری است. برنامه خدمات پرتاب ناسا مستقر در مرکز فضایی کندی این آژانس در فلوریدا نیز عملیات پرتاب را مدیریت خواهد کرد.

بلکول گفت: جالب‌ترین بخش این برنامه تاثیر آن بر کمک به جامعه است. این طوفان‌ها بر زندگی افراد زیادی تاثیر می‌گذارند. مشاهدات با فرکانس بالاتر ارائه‌ شده توسط TROPICS، پتانسیل پیش‌بینی بهتر آب و هوا را خواهد داشت که این امر نیز ممکن است کمک شایانی به افراد کند.

هدف از ماموریت بررسی منبع غبار معدنی سطح زمین(EMIT) ترسیم نقشه محل و منشا غبار و تخمین ترکیب آن است تا دانشمندان بتوانند نحوه تاثیر آنها بر سیاره را بهتر درک کنند. ماموریت بررسی منبع غبار معدنی سطح زمین که قرار است در سال ۲۰۲۲ پرتاب شود، یک ماموریت یک ساله است و در ایستگاه فضایی بین‌المللی نصب خواهد شد. ماموریت بررسی منبع غبار معدنی سطح زمین از ابزاری به نام طیف‌سنج تصویربرداری که نور مرئی و فروسرخ بازتاب‌شده از سطوح زیر را اندازه‌گیری می‌کند، استفاده خواهد کرد.

دکتر “رابرت گرین”(Robert Green)، محقق اصلی ماموریت بررسی منبع غبار معدنی سطح زمین در آزمایشگاه پیش رانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا گفت: ماموریت بررسی منبع غبار معدنی سطح زمین، شکاف دانش ما را در مورد مناطق خشک سیارمان را برطرف خواهد کرد و به سوالات کلیدی در مورد نحوه تعامل غبار معدنی با سیستم زمین پاسخ خواهد داد.

ماهواره‌های JPSS نیز از شمال تا قطب جنوب به دور زمین می‌چرخند و در حین پرواز داده‌ها و تصاویر متعددی را ثبت می‌کنند. از آنجا که زمین زیر این ماهواره‌ها می‌چرخد، آنها هر قسمت از سیاره را حداقل دو بار در روز رصد می‌کنند.

دکتر “ساتیا کالوری”(Satya Kalluri) مشاور علمی برنامه JPSS، گفت: ماهواره‌های JPSS یک جز حیاتی در پیش‌بینی عددی آب و هوا محسوب می‌شوند.

ماهواره‌های Suomi-NPP و NOAA-۲۰ در حال حاضر در مدار هستند. ماهواره JPSS-۲ قرار است در سال ۲۰۲۲ از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا سوار بر موشک اطلس ۵ پرتاب شود. سه ماهواره دیگر نیز در سال‌های آینده پرتاب خواهند شد و تا دهه ۲۰۳۰ داده‌ها را ارائه خواهند داد. برنامه خدمات پرتاب ناسا، مستقر در مرکز فضایی کندی این آژانس در فلوریدا، سرویس پرتاب را مدیریت خواهد کرد.

بررسی آب‌های سطحی زمین

ماموریت توپوگرافی آب‌های سطحی و اقیانوسی(SWOT) به محققان کمک خواهد کرد تا تعیین کنند اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌های زمین چه مقدار آب دارند. این به دانشمندان در درک اثرات تغییرات آب و هوایی بر بدنه آب‌های شیرین و توانایی اقیانوس‌ها برای جذب گرمای اضافی و گازهای گلخانه‌ای مانند دی اکسید کربن کمک خواهد کرد.

برنامه خدمات پرتاب ناسا مستقر در مرکز فضایی کندی این آژانس در فلوریدا، خدمات پرتاب را که برای نوامبر ۲۰۲۲ هدف گذاری شده است، مدیریت خواهد کرد. ماموریت SWOT سوار بر موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا پرتاب خواهد شد. این ماهواره سطح ارتفاع آب را با استفاده از تداخل سنج رادار باند Ka اندازه‌گیری خواهد کرد. این روش اندازه‌گیری به دانشمندان اجازه می‌دهد تا ارتفاع آب را به طور دقیق محاسبه کنند.

از دیگر اقداماتی که ناسا تاکنون برای کسب اطلاعات دقیق درباره افزایش سطح آب دریاها انجام داده می‌توان به پرتاب ماهواره “کوپرنیک سنتینل-۶ مایکل فرایلیچ”(Copernicus Sentinel-۶ Michael Freilich) اشاره کرد. ماهواره “کوپرنیک سنتینل-۶ مایکل فرایلیچ” که در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰ پرتاب شد، از آخرین فناوری ارتفاع سنجی راداری توسعه یافته توسط آژانس فضایی اروپا بهره می‌برد. سنتینل-۶ حاصل همکاری ایالات متحده و اروپا است. ناسا می‌گوید که هدف اساسی سنتینل-۶ اندازه‌گیری سطح آب دریاها است. هر روز پرتاب ماهواره انجام نمی‌شود بنابراین جمع آوری اطلاعات مفیدتر درباره اقیانوس‌ها و جو بسیار مهم است. ماهواره مذکور به افتخار مایکل فرایلیچ مدیر سابق بخش علوم زمین ناسا که در پیشرفت اندازه‌گیری‌های اقیانوس‌های فضایی نقش مهمی داشته نامگذاری شده است.

اندازه‌گیری و ثبت کوچکترین تغییرات از بالاترین ارتفاع و بر فراز سطح دریاها از فضا کار ساده‌ای نیست اما ماهواره “کوپرنیک سنتینل-۶ مایکل فرایلیچ”(Copernicus Sentinel-۶ Michael Freilich) این کار را به راحتی انجام می‌دهد و پس از گذشت یک سال از پرتاب، این ماموریت جدید اکنون در حال ارسال دقیق‌ترین داده‌های جهان درباره افزایش سطح آب دریاها است. ارتفاع سنج Poseidon-۴  ماهواره سنتینل -۶ به گونه‌ای طراحی شده است که اندازه‌گیری‌های جدید “رادار دهانه ترکیبی باند کی‌یو با وضوح بالا”(Ku-band synthetic aperture radar) درباره سطح ارتفاع آب دریا را در مقاطع زمانی مختلف ارائه دهد.

انتهای پیام



Source link

استفاده قریب‌الوقوع از انرژی همجوشی خورشید روی زمین



شرکت “توکاماک انرژی” مستقر در بریتانیا به تازگی نتایج جدیدترین آزمایش‌ها و یافته‌های خود را منتشر کرده و ادعا کرده است که فاصله‌ای با بهره‌گیری تجاری از انرژی همجوشی روی زمین ندارد.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، شرکت خصوصی توسعه انرژی همجوشی “توکامک انرژی”(Tokamak Energy) اخیراً یک به‌روزرسانی در مورد پیشرفت خود در راه تحقق انرژی همجوشی خورشید منتشر کرده است. این بیانیه مطبوعاتی نشان می‌دهد که این شرکت مستقر در آکسفورد بریتانیا آخرین نتایج آزمایش‌های نمونه اولیه “توکاماک کروی فشرده ST۴۰” خود را در ماه گذشته ارائه کرده است.

این نتایج نشان داده که “ST۴۰” به شرایط مورد نیاز برای گرم‌ترین دمای پلاسما که تاکنون در یک توکاماک کروی به دست آمده، دست یافته است.

توکاماک‌ها رآکتورهایی هستند که توسط شرکت‌هایی از جمله “توکاماک انرژی” و همچنین “سیستم‌های همجوشی مشترک المنافع” تحت حمایت “بیل گیتس” و “موسسه انرژی همجوشی کره جنوبی” که اخیراً با رساندن رآکتور خود به دمای یک میلیون درجه به مدت ۳۰ ثانیه رکورد جدیدی را به ثبت رسانده است، در حال توسعه هستند.

اگرچه دیگر توکاماک‌ها مانند رآکتور مؤسسه انرژی همجوشی کره جنوبی موسوم به “JSTAR” به دمای بالاتری نسبت به رآکتور شرکت “توکاماک انرژی” دست یافته‌اند، اما این شرکت بریتانیایی معتقد است که نوع رآکتوری که این شرکت در حال توسعه آن است برای تحقق نیروی همجوشی تجاری بادوام، بسیار حیاتی است.

این شرکت در بیانیه مطبوعاتی خود می‌گوید: توکامک‌های معمولی قبلاً به دمای بالاتری دست یافته‌اند، اما در دستگاه‌های بسیار بزرگ‌تر. کلید توسعه انرژی همجوشی تجاری دستیابی به پلاسمای پایدار در این دماهای بالا در دستگاه‌های فشرده مانند “توکامک کروی” است و این در حالی است که شرکت “توکامک انرژی” به نقطه عطف مهم دمای ۱۰۰ میلیون درجه پلاسما نزدیک می‌شود.

توکامک یکی از گونه‌های مختلف از دستگاه‌های هم‌جوشی محصورسازی مغناطیسی و یکی از نامزدها برای تولید کنترل قدرت همجوشی گرما است که بیشترین تحقیق روی آن انجام شده‌ است.

از لحاظ نظری، رآکتورهای همجوشی هسته‌ای می‌توانند انرژی بی حد و حصری تولید کنند. با این حال، کلید دوام بخشیدن به همجوشی تجاری، تولید انرژی بیشتر از آنچه ماشین‌ها برای کارکردن در وهله اول نیاز دارند، است.

همجوشی هسته‌ای واکنشی است که خورشید و ستارگان برای تولید انرژی از آن استفاده می‌کنند. در این واکنش، دو اتم با هم برخورد می‌کنند و هسته سنگین‌تری را تشکیل می‌دهند و مقادیر عظیمی انرژی آزاد می‌کنند. در یک توکاماک، آهنرباهای فوق العاده قوی برای کنترل و تثبیت پلاسمای سوزان در دماهای فوق العاده بالا مورد نیاز است.

قدرت همجوشی یک شکل نظری از تولید انرژی است که در آن انرژی با استفاده از واکنش‌های همجوشی هسته‌ای برای تولید حرارت و در نتیجه تولید برق تولید می‌شود. در یک فرآیند تلفیقی، دو هسته اتمی سبک‌تر ترکیب می‌شوند تا یک هسته سنگین را تشکیل دهند و در عین حال انرژی آزاد کنند. این همان فرآیندی است که به ستاره‌هایی مانند خورشید قدرت می‌دهد. دستگاه‌های طراحی شده برای مهار این انرژی به عنوان “رآکتورهای همجوشی” شناخته می‌شوند. فرآیندهای همجوشی نیاز به سوخت و یک محدوده بسیار کم با دمای بالا و فشار دارد تا پلاسمایی را ایجاد کند که در آن همجوشی می‌تواند رخ دهد. در ستارگان، هیدروژن سوخت رایج است و گرانش، دمای بالای مورد نیاز برای همجوشی را ایجاد می‌کند. رآکتورهای همجوشی به‌ طور کلی از ایزوتوپ‌های هیدروژن مانند دوتریوم و تریتیوم استفاده می‌کنند که به راحتی واکنش نشان می‌دهند و پلاسمای محدودی از میلیون‌ها درجه را با استفاده از روش‌های مرسوم(لیزر) یا روش‌های مغناطیسی(توکاماک و مشابه) ایجاد می‌کنند.

چالش اصلی در تحقق قدرت همجوشی عبارت است از مهندسی سیستمی که بتواند پلاسما را به اندازه کافی در دما و چگالی بالایی داشته باشد تا واکنش به صورت طولانی مدت رخ دهد. انتظار می‌رود که همجوشی هسته‌ای به عنوان یک منبع انرژی چندین مزیت نظری نسبت به شکافت هسته‌ای داشته باشد. این مزیت شامل کاهش میزان واپاشی هسته‌ای، کم شدن ضایعات هسته‌ای، منابع سوختی فراوان و افزایش ایمنی است. با این حال همجوشی کنترل شده به لحاظ عملی و اقتصادی بسیار دشوار است. تحقیق در رآکتورهای همجوشی در دهه ۱۹۴۰ میلادی آغاز شد، اما تا به امروز به صورت تجاری تحقق نیافته است.

“کریس کلسال” مدیرعامل شرکت “توکاماک انرژی” در یک مصاحبه با بی‌بی‌سی گفت: اگر شرکت “توکاماک انرژی” و دیگر شرکت‌های توسعه همجوشی هسته‌ای، نیروی مورد استفاده خورشید را روی زمین فراهم کنند، روشی ایجاد کرده‌اند که عملاً هیچ زباله‌ای تولید نمی‌کند، به این معنی که می‌توانند به جهان کمک کنند سرانجام به سوخت‌های فسیلی پشت کند.

انتهای پیام



Source link

دستگاهی که کروناویروس را در بازدم شناسایی می‌کند



پژوهشگران آمریکایی، یک دستگاه سنجش تنفس را طراحی کرده‌اند که می‌تواند کروناویروس را در بازدم بیمار شناسایی کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از فلوریدا نیوز تایمز، پژوهشگران آمریکایی در مورد طراحی و آزمایش یک دستگاه سنجش تنفس موسوم به “بابلر”(Bubbler) گزارش داده‌اند که برای شناسایی “کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲”(SARS-CoV-2) به تشخیص آران‌ای ویروس متکی است. نام این دستگاه، برگرفته از صدای حباب‌هایی است که هنگام بازدم بیمار در آن ایجاد می‌شوند.

بابلر نه تنها آران‌ای متعلق به ذرات ویروس موجود در هوا را به DNA تبدیل می‌کند تا به واسطه آزمایش “واکنش زنجیره‌ای پلیمراز”(PCR) مورد بررسی قرار بگیرند، بلکه می‌تواند DNA را رمزگذاری کند و به نمونه‌ها امکان دهد تا مستقیما به بیماری که از آن آمده‌اند، متصل شوند و برای توالی‌یابی مورد استفاده قرار بگیرند. می‌توان از بابلر برای بررسی همزمان نمونه‌ها استفاده کرد و اطلاعاتی مانند بار ویروسی و هویت سویه مورد نظر را به دست آورد. این دستگاه، نیاز به تثبیت نمونه را برطرف می‌کند و شاید امکان انجام دادن آزمایش در خانه را فراهم آورد.

دکتر “ویلیام فربرادر”(William Fairbrother)، استاد زیست‌شناسی مولکولی، زیست‌شناسی سلولی و بیوشیمی “دانشگاه براون”(Brown University) و پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: درگیری دستگاه تنفسی تحتانی، اغلب یک پیش‌آگاهی برای کووید-۱۹ شدید است. بنابراین، استدلالی برای نمونه‌گیری مستقیم‌تر با تمرکز بر نفس بازدم وجود دارد.

تشخیص ویروس توسط بابلر، به آزمایش PCR شبیه است اما روش بهتری برای اجتناب از خطر سرایت به شمار می‌رود زیرا ذرات ویروسی موجود در هوا را تشخیص می‌دهد. آزمایش‌های مبتنی بر سواب می‌توانند نتایج مثبت را تا ماه‌ها پس از عفونت نشان دهند زیرا قطعات آران‌ای ویروس را که در سلول‌های آلوده پیشین باقی مانده‌اند، شناسایی می‌کنند. به گفته پژوهشگران، بابلر می‌تواند برای نمونه‌برداری محیطی در بیمارستان‌ها، مراکز حمل و نقل و محیط های بسته مانند ادارات، کشتی‌ها و هواپیماها به کار برود.

در این پژوهش، ۷۰ بیمار که در بخش اورژانس “بیمارستان رود آیلند”(Rhode Island Hospital) تحت درمان قرار داشتند، بین ماه مه ۲۰۲۰ تا ژانویه ۲۰۲۱ بررسی شدند. پژوهشگران، نمونه‌های به دست آمده از سه نقطه در دستگاه تنفسی را آزمایش کردند. نمونه‌های به دست آمده از دهان که از ۱۵ ثانیه نفس بازدم جمع‌آوری شده بودند، با نمونه‌های حاصل از آزمایش معمولی PCR مقایسه شدند. بابلر، یک لوله شیشه‌ای با یک پیپت شیشه‌ای است که بیماران می‌توانند از طریق آن بازدم را انجام دهند.

این پژوهش نشان داد که کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ را می‌توان به سادگی در تنفس تشخیص داد و این نتیجه، بیشتر پیش‌بینی‌کننده درگیری دستگاه تنفسی تحتانی است. آران‌ای ویروسی در تنفس نسبت به نمونه‌های دهانی بیشتر است. نمونه‌های دهانی، سلول‌های درگیر با تکثیر کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ را در بر دارند که نمونه‌های تنفسی، آنها را شامل نمی‌شوند. این نشان می‌دهد که سیگنال ویروسی شناسایی‌شده در بابلر، از ذرات فعال ویروسی ساطع می‌شود.

فربرادر ادامه داد: بابلر نسبت به سواب آزمایشی، نشانگر بهتری برای عفونت است. یکی دیگر از مزایای این دستگاه، رمزگذاری است که آزمایش کردن آران‌ای ویروس با توان بالا را فقط با کسری از هزینه آزمایش معمولی امکان‌پذیر می‌کند. رمزگذاری، از شناسایی سویه مورد نظر نیز پشتیبانی می‌کند که ممکن است با ارائه اطلاعات بیشتر، نقش سودمندی در انتقال‌پذیری و تصمیم‌های درمانی داشته باشد.

پژوهشگران نشان دادند که بابلر چگونه ممکن است برای شناسایی ویروس در نمونه‌های موجود در هوا سازگار شود. برای مدل‌سازی حرکت قطرات بازدم موجود در نفس انسان، سه نمونه اسید نوکلئیک منحصربه‌فرد به سه دستگاه رطوبت‌ساز اضافه شد که در نواحی گوناگون اتاقی با جریان هوای بالا و اتاقی با جریان هوای پایین و در فواصل متفاوتی از بابلر قرار داشتند. اگرچه بررسی دقیق این کاربرد، فراتر از محدوده پژوهش بود اما نتایج آن، قابلیت استفاده از اسید نوکلئیک هواپخش را برای بررسی جریان هوا در فضاهای داخلی و شناسایی کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ در هوا نشان می‌دهد.

فربرادر اضافه کرد: این فناوری می‌تواند در ارائه خدمات به محیط‌هایی مانند هتل‌ها و کشتی‌های تفریحی سودمند باشد.

آزمایش‌های کووید-۱۹ معمولا نمونه‌های متعلق به دستگاه تنفسی فوقانی را به کار می‌برند که از بزاق یا سواب‌های بینی به دست آمده‌اند. نمونه‌های مثبت، حاوی ویروس فعال هستند اما بار ویروسی موجود در دستگاه تنفسی فوقانی، با نشانه‌های دستگاه تنفسی تحتانی ارتباطی ندارد.

این پژوهش، در “Journal of Molecular Diagnostics” به چاپ رسید.

انتهای پیام



Source link

«قهرمانان سال» مجله تایم معرفی شدند


مجله «تایم‌»‌ دانشمندان سازنده واکسن کرونا را به عنوان قهرمانان سال ۲۰۲۱ معرفی کرد.

به گزارش ایسنا، مجله «تایم»‌ با انتشار تصویر چهار دانشمند بر روی جلد مجله،‌ دانشمندان سازنده واکسن کرونا را به عنوان قهرمانان سال ۲۰۲۱ معرفی کرد.

چهار دانشمندان به نام‌های «کیزمکیا کوربت»،‌ «بارنی گراهام»‌،‌ «کاتلین کاریتو»‌ و «درو ویسمن» به عنوان نمایندگان دانشمندان حوزه توسعه واکسن کرونا برگزیده شدند.

«قهرمانان سال» مجله تایم معرفی شدند

با اینکه دانشمندان سراسر جهان به صورت گروهی و انفرادی برای ساخت واکسن کرونا تلاش کردند اما «تایم»‌ این چهار دانشمند را به دلیل دستیابی به پیشرفتی با اهمیتی بسیار بالا و ارائه پلتفرم واکسن نوآورانه و بسیار تاثیرگذار بر اساس mRNA که تاثیرات آن بر سلامت و زندگی انسان‌ها بسیار فراتر از این همه‌گیری است،‌ انتخاب کرده است.

مجله «تایم»، سازندگان واکسن کرونا را نه تنها قهرمان بلکه «معجزه‌ آفرینان» نیز نامیده است.

«تایم» علاوه بر «قهرمانان سال» تاکنون «هنرمند سال»‌،‌ «ورزشکار سال» و «شخصیت سال» را نیز معرفی کرده است. امسال «ایلان ماسک»‌ به عنوان شخصیت سال، «اولیویا رودریگو»‌ به عنوان هنرمند سال و «سیمون بایلز» به عنوان ورزشکار سال برگزیده شدند.

«قهرمانان سال» مجله تایم معرفی شدند

انتهای پیام



Source link

ایلان ماسک “شخصیت سال” نشریه “تایم” شد



نشریه معتبر تایم به رسم هر سال، ایلان ماسک بنیانگذار و مدیرعامل شرکت‌های فناوری تسلا و اسپیس ایکس را به عنوان شخصیت برتر منتخب خود در سال ۲۰۲۱ معرفی کرد.

به گزارش ایسنا و به نقل از تایم، افراد زیادی هستند که گفته می‌شود “بزرگتر از زندگی” هستند اما فقط عده کمی شایسته این عنوان هستند. واقعا چه تعداد از ما از زمان خود جلوتر هستیم؟

تا همین چند سال قبل همه به ایلان ماسک به عنوان یک متقلب در آستانه ورشکستگی نگاه و او را مسخره می‌کردند. اما حالا این فرد خجالتی اهل آفریقای جنوبی که از قضا سندروم “آسپرگر” هم دارد و کودکی وحشتناکی را سپری کرده و بر یک تراژدی شخصی غلبه کرده است، به دولت‌ها و صنایع خط مشی می‌دهد.

ماسک می‌گوید: هدف من اینست که حیات بشر را در دیگر سیارات ممکن و کاری کنم که پای تمدن بشری به فضا باز شود. نه به خاطر اینکه این کار سودآور است بلکه به این دلیل که این کار دست‌کم برای خودم هیجان انگیز است.

وی همچنین هدف بعدی بزرگ خود را ساخت یک شهر خودکفا در مریخ و بردن حیوانات و موجودات زمینی به این سیاره ترسیم کرده است.

انتهای پیام



Source link