گرمای قابل حمل در یک مچ‌بند حرارتی!



پژوهشگران آمریکایی، نوعی نخ مبتنی بر یک پلیمر ویژه ابداع کرده‌اند و مچ‌بندی را با استفاده از آن ساخته‌اند که می‌تواند گرمای پایداری را برای کاربر خود فراهم کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، با آغاز سرماخوردگی‌های پاییزی، مردم لباس‌ها و پتوهای گرم خود را بیرون می‌آورند اما لباس‌ها و پتوها حجم زیادی دارند. گروهی از پژوهشگران آمریکایی تلاش کرده‌اند تا یک ابزار پوشیدنی سبک ابداع کنند که قابل استفاده مجدد است و گرمای پایداری را فراهم می‌کند.

ابزارهای پوشیدنی سبک وزن که به عناصر گرمایشی مجهز هستند، می‌توانند به گرم نگه داشتن کاربر خود کمک کنند اما تلاش‌های پیشین، به ابداع سیم‌ها یا نخ‌های سفتی منجر شده‌اند که داغ می‌شوند و نمی‌توان شست و شوی آنها را به صورت ایمن انجام داد. پژوهشگران به تازگی، نوعی نخ را با استفاده از پلیمرهای ویژه‌ای ابداع کرده‌اند که چنین مشکلاتی را به همراه ندارد.

پوشش انعطاف‌پذیر ساخته شده با این نخ، مواد را گرم نگه می‌دارد و حالت خود را پس از شست و شو حفظ می‌کند. با وجود این، پلیمرها به اندازه کافی رسانای حرارت نیستند و برخی از ترکیبات اضافه شده برای رسانایی بیشتر می‌توانند به تحریک پوست منجر شوند. به همین دلیل، این گروه پژوهشی تلاش کردند که پوشش پلیمری روی نخ مورد استفاده را بهبود ببخشند تا بتواند گرما را به میزان مطمئن پخش کند.

پژوهشگران در نخستین گام، نخ پوشیده از پلیمر را با “اتیلن گلیکول” (Ethylene Glycol) آغشته کردند که برای پوست انسان، تحریک‌کننده نیست. سپس پژوهشگران، نخ را به طور مکرر با آب و یک بار نیز با مواد شوینده شست و شو دادند. آنها دریافتند که اگرچه رسانایی نخ در هر دو مورد، کمی از بین می‌رود اما این میزان به طور قابل توجهی کمتر از نمونه بدون اتیلن گلیکول است.

پژوهشگران نهایتا چند تکه نخ را روی پارچه‌ای دوختند تا یک مچ‌بند حرارتی ابداع کنند. هنگامی که این مچ‌بند با منبع تغذیه در ارتباط قرار گرفت و به مچ‌ دست کاربر متصل شد، توزیع گرما در آن ثابت ماند.

به گفته پژوهشگران، این مچ‌بند را می‌توان به واسطه باتری و یک مدار خارجی تغذیه کرد تا امکان حمل گرما در آن افزایش یابد.

این پژوهش، در مجله “ACS Applied Materials & Interfaces” به چاپ رسید.

انتهای پیام



Source link

استارشیپ SN۲۰ برای اولین بار موتورهایش را روشن کرد



موشک “استارشیپ ‌SN۲۰” برای اولین بار موتورهایش را روشن کرد.  

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، شرکت اسپیس‌ایکس در روز ۱۸ اکتبر آزمایش کوتاهی بر روی موتورهای فضاپیمای “استارشیپ SN۲۰” در تاسیسات جنوب تگزاس انجام داد و آنها را روشن کرد. این شرکت قصد دارد با استفاده از این فضاپیما اولین آزمایش مداری موشک‌های استارشیپ را به انجام برساند.

شعله‌ور شدن موتورها نشان می‌داد که این آزمایش یک آزمایش “پیش‌سوزی”(preburner) بوده است. هر موتور دارای دو مرحله “پیش‌سوزی” است که در آنها متان و اکسیژن مایع موتورها گرم و ترکیب می‌شود. به زودی پس از این آزمایش، آزمایش دیگری که در آن موتورها به طور ثابت روشن خواهند شد، انجام می‌گیرد.

سیستم استارشیپ که شرکت اسپیس‌ایکس در حال توسعه آن برای ارسال افراد و محموله به ماه، مریخ و فراتر از آن است شامل یک فضاپیما به نام استارشیپ و یک پیشرانه بزرگ به نام سوپرهوی است. هردوی این اجزا به گونه‌ای طراحی شده‌اند که امکان استفاده چندین باره از آنها وجود دارد و هر دو دارای موتورهای رپتور هستند. استارشیپ شش موتور و سوپرهوی ۲۹ موتور دارد.

اسپیس‌ایکس چندین نمونه اولیه از موشک استارشیپ سه موتوره را در آزمایش‌های “ارتفاع بالا” به آسمان فرستاده است. اما “استارشیپ SN۲۰” اولین نوع از این گروه موشک‌ها خواهد بود که با شش موتور به پرواز در آمده و به مدار زمین می‌رود. اسپیس‌ایکس قصد دارد این فضاپیما را سوار بر موشک پیشران سوپرهوی طی ماه‌های آینده به مدار بفرستد.

زمان دقیق پرتاب آن هنوز مشخص نیست. در ماه اوت “استارشیپ SN۲۰” برای اولین بار روی پیشران سوپرهوی قرار گرفت و طول آن به ۱۲۰ متر رسید و رکورددار بلندترین موشک ساخته شده تاکنون شد.

انتهای پیام



Source link

از “برمن” به فلوریدا؛ مقصد بعدی کره ماه!


دومین “ماژول خدمات اروپا”(European Service Module) که متعلق به فضاپیمای “اوریون” ناسا است از آلمان به ایالات متحده آمریکا رسید. این آخرین مقصد “اوریون” در زمین است و این فضاپیما طی ماموریت “آرتمیس۲”، اولین فضانوردان را تا فاصله‌ای نزدیک به ماه خواهد برد.

به گزارش ایسنا، آژانس فضایی اروپا با انتشار تصاویر و فیلمی در صفحه اینستاگرام خود خبر از رسیدن دومین ماژول فضاپیمای اوریون به ایالات متحده آمریکا داد. یک هواپیمای متعلق به شرکت “آنتونوف”(Antonov) این ماژول را درون یک محفظه شخصی‌سازی شده از برمن، آلمان به پایگاه فضایی کندی در فلوریدا برد. دومین “ماژول خدمات اروپا”(ESM-۲)  به ماژول خدمه متصل خواهد شد و آنها با هم فضاپیمای اوریون را تشکیل می‌دهند.

“ماژول خدمات” اهمیت زیادی برای اوریون دارد. این ماژول نیرو، پیشرانه و کنترل حرارتی برای این فضاپیما فراهم می‌کند و منابع آب و اکسیژن در اختیار فضانوردان قرار می‌دهد. این ماژول که قطعات آن در ۱۰ کشور اروپایی ساخته شده پس از آزمایش در آلمان به خاک آمریکا رسید. موتور اصلی این ماژول از موتور فضاپیمای آتلانتیس بازسازی شده است. پیش از انتقال این فضاپیما به محل پرتاب آزمایش‌های بیشتری باید انجام شود. “آرتمیس‌۲” اولین ماموریت دارای خدمه است که از زمان ماموریت “آپولو۱۷” در سال ۱۹۷۲ تاکنون به ماه خواهد رفت. برای اولین بار، سه فضاپیمای اوریون در مراحل مختلف مونتاژ و ادغام در پایگاه فضایی کندی حضور دارند.

اولین اوریون بر روی موشک “سامانه پرتاب فضایی” قرار می‌گیرد تا برای ماموریت بدون خدمه “آرتمیس‌۱” آماده شود. “ماژول خدمات اروپا” این فضاپیما را تا فاصله‌ی ۶۴ هزار کیلومتری ماه می‌برد تا در پرتابی آزمایشی توانایی‌های آن بررسی شود. علاوه بر “ماژول خدمات اروپا”، مخزن اصلی فشار نیز برای ماموریت “آرتمیس ۳” به این پایگاه رسید. در ماموریت “آرتمیس‌۳” اولین زن و دومین مرد پس از دیگر بر روی ماه قدم خواهند گذاشت. سومین “ماژول خدمات اروپا” نیز در حال حاضر در اروپا در مرحله مونتاژ قرار دارد.

در فیلم زیر لحظه‌ی منتقل کردن این ماژول به هواپیما، لحظه‌ی رسیدن آن و باز کردن آن در آزمایشگاه قابل مشاهده است. 

انتهای پیام



Source link

ابداع یک حسگر زیستی که فعالیت کلسیم را در سلول بررسی می‌کند



پژوهشگران آمریکایی، نوعی حسگر زیستی ابداع کرده‌اند که می‌تواند فعالیت کلسیم را در سلول‌ها تشخیص دهد.

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس‌دیلی، گروهی از پژوهشگران “دانشگاه ایالتی جورجیا”(GSU)، یک روش جدید را برای تشخیص فعالیت کلسیم درون سلولها ابداع کرده‌اند. این پژوهش، کارآیی یک حسگر زیستی را نشان می‌دهد که می‌تواند کلسیم را در بخش‌های ویژه‌ای از سلول، مستقیما بررسی کند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به درک بهتر پایه مولکولی بیماری‌های انسان کمک کند.

کلسیم برای بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیکی از جمله سلامتی و عملکرد سیستم‌های عضلانی، عصبی، گردش خون و گوارش ضروری است. کلسیم، مولکول‌های سیگنال‌ دهنده را تقویت می‌کند که واکنش سلول‌ها را افزایش می‌دهند، انتشار انتقال‌دهنده‌های عصبی را کنترل می‌کند، به انقباض سلول‌های عضله منجر می‌شود و به لقاح کمک می‌کند. کلسیم برای تشکیل مناسب استخوان نیز مهم است و بسیاری از فرآیندهای درون سلول به کلسیم نیاز دارند یا از آن استفاده می‌کنند.

حرکات کلسیم و سطوح آن با توجه به این طیف وسیع از عملکردها، می‌توانند به عنوان شاخص‌های خوبی برای مکانیسم‌ها و تغییرات بیولوژیکی عمل کنند. با وجود این، تلاش‌های پیشین برای توسعه ابزارهای حسگر کلسیم که می‌توانند تغییرات سریع سیگنال‌دهی را کنترل کنند، به دلیل واکنش‌های کند حسگرها، با محدودیت‌هایی همراه بوده‌اند.

“جنی یانگ”(Jenny Yang)، استاد شیمی دانشگاه ایالتی جورجیا و سرپرست این پژوهش گفت: چالش پیش روی ما این است که چگونه تغییرات سریعی را که در بخش‌های ویژه رخ می‌دهند، تشخیص دهیم. برای نمونه، اگر عضله من آسیب ببیند، کلسیم سلول عضله تغییر می‌کند و این موضوع خیلی سریع اتفاق می‌افتد.

یانگ و همکارانش برای درک بهتر این سیگنال‌ها، راهی برای طراحی محل اتصال کلسیم روی سطح چندین پروتئین فلورسنت ارائه داده‌اند. این پژوهش نشان می‌دهد که یک حسگر کلسیم موسوم به “R-CatchER”، حساسیت بالایی در تشخیص سیگنال‌های کلسیم در انواع گوناگون سلول دارد.

این کشف غیرمنتظره‌ای برای یانگ و گروهش به شمار می‌رود که دهه‌ها به ابداع و اصلاح این روش مشغول بوده‌اند. آنها اخیرا یک حسگر کلسیم موسوم به “+G-CatchER” نیز ابداع کرده‌اند که پژوهش مربوط به آن در مجله “ساینس” (iScience) به چاپ رسید.

یانگ گفت: پروتئینی که ما در این پژوهش استفاده کرده‌ایم، می‌تواند تغییرات زودگذر را شناسایی کند و به اندازه‌گیری فعالیت کلسیم بپردازد. ما می‌توانیم رویدادهای مربوط به کلسیم را در سلول‌های سالم بررسی کنیم و نحوه تغییر آن را در مراحل بیماری ببینیم.

شاید R-CatchER نهایتا برای پژوهش‌های آزمایشگاهی سودمند باشد؛ برای نمونه، شاید بتواند بررسی کند که آیا ارتباطی میان تغییرات سطح کلسیم و یک بیماری خاص وجود دارد یا خیر. همچنین، ممکن است که بتواند به کشف دارو کمک کند.

یانگ ادامه داد: ما برای درک نحوه کنترل رویدادهای مربوط به پیری یا مراحل بیماری توسط کلسیم، یک روش منحصر به فرد داریم. این روش می‌تواند به دانشمندان بگوید که کدام مسیر سیگنال، مربوط به بیماری است و چگونه تحت درمان با ترکیب دارویی تغییر می‌کند. این روش می‌تواند محل خاصی را نشان دهد که دارو باید آن را هدف قرار دهد تا موثر باشد.

به گفته پژوهشگران، گام بعدی پژوهش، استفاده از این فناوری در مدل‌های حیوانی است تا به درک بهتر نحوه دخالت رویدادهای گوناگون سلولی در بیماری‌ها کمک کند.

این پژوهش، در مجله “Angewandte Chemie” به چاپ رسید.

انتهای پیام



Source link

آزمایشی که احتمال بستری شدن افراد در اثر کرونا را محاسبه می‌کند



محققان استرالیایی در مطالعه اخیرشان از توسعه آزمایش کووید-۱۹ جدیدی خبر داده‌اند که می‌تواند احتمال ابتلای افراد به کرونای شدید را محاسبه کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی میل، بسیار مهم است که بدانیم در صورت ابتلا به کووید-۱۹، چقدر احتمال دارد که در بیمارستان بستری شویم؟ این کار با کمک یک آزمایش ژنتیکی جدید قابل پیش‌بینی است چرا که این آزمایش با بررسی نمونه بزاق افراد احتمال ابتلای آنها به کووید شدید را پیش‌بینی می‌کند.

این آزمایش منحصر به فرد اطلاعات ژن‌های مرتبط با شدت ویروس را با برخی ویژگی‌های افراد مانند سن، جنسیت، وزن و سلامت عمومی آنها برای برآورد خطر ابتلای آنها به نوع شدید این بیماری ترکیب می‌کند.

برای توسعه این آزمایش ۱۳۰ پوندی، دانشمندان استرالیایی ۲۲۰۰ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ را که علائم آنها به حدی شدید بود که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشتند را با ۵۴۰۰ بیمار دیگر که آزمایش کووید-۱۹ آنها مثبت بود اما فقط علائم خفیف یا بی علائم بودند، مقایسه کردند.

محققان استرالیایی ژن‌هایی که ارتباط جدی با کووید-۱۹ شدید داشتند را مورد بررسی قرار دادند و آن اطلاعات را با اطلاعات شخصی و شرایط بهداشتی مانند دیابت، فشار خون بالا و مشکلات تنفسی ترکیب کردند و توانستند با دقت ۷۳ درصد احتمال ابتلای افراد به کووید-۱۹ شدید را پیش‌بینی کنند.

طی این آزمایش افراد تنها باید بزاق خود را در یک لوله گذاشته و سپس نمونه بزاق برای تجزیه و تحلیل ژنتیکی ارسال شود.

انتهای پیام



Source link

پس از تزریق واکسن کووید-۱۹ چه اتفاقی در بدن رخ می‌دهد؟


بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ شیوه زندگی مردم سراسر جهان را تغییر داده است. تا ۱۴ اکتبر ۲۰۲۱، بیش از ۷۱۶ هزار نفر تنها در ایالات متحده جان خود را از دست داده‌اند. کارشناسان بهداشت معتقدند واکسن‌های کووید-۱۹ یکی از مهم‌ترین راه‌‎های کمک به پایان دادن این همه‌گیری محسوب می‌شوند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اس تی دی، اما نکته‌ای که وجود دارد این است که تزریق واکسن کرونا می‌تواند هم برای کودکان و هم بزرگسالان ترسناک باشد. اگرچه اطلاعات زیادی در مورد نحوه عملکرد واکسن‌های کووید-۱۹ وجود دارد اما درک برخی از آن اطلاعات دشوار است.

“گلن جی راپسینسکی”(Glenn J Rapsinski) به عنوان متخصص اطفال و پزشک بیماری‌های عفونی دانشگاه پیتسبرگ و دانشمندی که میکروب‌هایی مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها را مطالعه می‌کند به بررسی دقیق  این بیماری و موضوع توسعه واکسن‌های کووید-۱۹ پرداخته‌ است.

مهمترین نکته‌ای که باید در مورد واکسن‌ها بدانید این است که آنها به بدنتان آموزش می‌دهند که چگونه به کمک آنها برای مقابله با عفونت آماده شوند. به این ترتیب واکسن‌ها به بدنتان کمک می‌کنند تا برای حمله میکروب‌ها که ممکن است شما را بسیار بیمار کنند، آماده شود.

هر سه واکسن کووید-۱۹ موجود در ایالات متحده بر  پروتئین میخ مانند کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ تمرکز دارند. کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ یک ویروس گرد همانند توپ بیس بال دارای چندین برجستگی است. برجستگی‌های روی آن، پروتئین‌‎های میخ مانند هستند.

در یک کروناویروس واقعی، پروتئین‌های میخ مانند به ویروس کووید-۱۹ اجازه ورود به سلول‌ها را می‌دهند تا ویروس بتواند نسخه‌های بیشتری از خود را ایجاد کند. ویروس نیز این کار را با چسبیدن به انواع خاصی از پروتئین‌ها به نام گیرنده‌‎‌های سلول‎های انسانی به ویژه سلول‌های ریه انجام می‌دهد. به این ترتیب، ویروس می‌تواند به سلول‌های سالم نفوذ کرده و آنها را آلوده کند.

واکسن‌های فایزر-بایو ان تک، مدرنا و جانسون و جانسون همه به صورت یکسان و با ارائه دستورالعمل‌هایی به سلول‌های بدن به منظور ساختن این پروتئین میخ مانند، کار خود را انجام می‌دهند. واکسن‌های فایزر و مدرنا این دستورالعمل‌ها را توسط یک مولکول به نام “آر ان ای پیام رسان” با خود به بدن حمل می‌کنند. این مولکول تک رشته‌ای شبیه یک تکه نوار بلند که یک سمت آن دستورالعمل ساخت یک پروتئین کد گذاری شده است، به نظر می‌رسد.

از طرف دیگر واکسن جانسون و جانسون این دستورالعمل‌ها را از طریق مولکول‌های دی.ان.ای به سلول‌ها می‌رسانند. این واکسن از ویروسی به نام آدنوویروس(که نمی‌تواند نسخه‌های بیشتری از خود ایجاد کند) برای حمل دی.ان.ای پروتئین‌های میخ مانند به سلول‌های انسانی استفاده می‌کند. این دی.ان.ای نیز سپس در آران‌ای پیام‌رسان که دستورالعمل‌ها را به پروتئین تبدیل می‌کند، کپی می‌شود.

بنابراین تفاوت اصلی بین سه واکسن این است که واکسن‌های فایزر و مدرنا دستورالعمل لازم برای مقابله با پروتئین را از طریق آر ان ای پیام رسان به بدنتان ارسال می‌کنند در حالی که واکسن جانسون و جانسون دستورالعمل را از طریق دی.ان.ای ارسال می‌کند. در هر صورت هر سه واکسن عملکردی یکسان دارند.

وقتی واکسن وارد بدن می‌شود، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

هنگامی که واکسن کووید-۱۹ به بدنتان تزریق می‌شود، آران‌ای پیام‌رسان یا دی.ان.ای، توسط سلول‌های بافتی و سلول‌های ایمنی ویژه‌ای که در ماهیچه‌ها، پوست و اندام‌هایی به نام سلول‌های دندریتیک زندگی می‌کنند، محاصره می‌شوند.‌

سلول‌های دندریتیک مانند نگهبانان بر تمام قسمت‌های بدن نظارت می‌کنند و به جستجوی علائم حمله میکروب‌ها مانند کروناویروس می‌پردازند. به محض اینکه دی.ان.ای یا آران‌ای پیام‌رسان در داخل سلول‌های دندریتیک یا بافت قرار گرفتند، سلول‌های بدن از دستورالعمل‌های لازم برای ایجاد پروتئین‌های میخ مانند استفاده خواهند کرد. معمولا انجام این فرایند کمتر از ۱۲ ساعت طول می‌کشد. پس از اینکه پروتئین‌های میخ مانند ساخته و آماده تحویل به سیستم ایمنی می‌شوند، آن دی.ان.ای یا آران‌ای پیام‌رسان توسط سلول تجزیه شده و از بین می‌رود.

جالب است بدانید اگرچه سلول‌های شما پروتئین‌های میخ مانند مخصوص خود را ساخته‌اند اما باید گفت آنها اطلاعات کافی برای تهیه نسخه کامل ویروس را ندارند اما پروتئین‌های میخ مانند می‌توانند سیستم دفاعی بدن را تحریک کنند تا سیستم ایمنی، بخش دفاع خود را تقویت کرده و در صورت حمله ویروس کرونا کاملا آماده باشد.

هنگامی که سلول‌های بافتی و سلول‌های دندریتیک پروتئین‌های میخ مانند را به عنوان بازدیدکنندگان ناخواسته تشخیص دادند، سلول‌ها، قسمت‌هایی از پروتئین‌های میخ مانند را در بخش بیرونی خود قرار می‌دهند تا سایر سلول‌ها نیز آن را مشاهده کنند. در همان لحظه سلول‌های دندریتیک به منظور اطلاع رسانی به سایر سلول‌ها، سیگنال‌ خطر نیز منتشر می‌کنند و اطلاع می‌دهند که پروتئین میخ مانند یک عامل تهدید کننده است. سیگنال‌های خطر نیز مانند تابلوهای زرد نئونی چشمک زن با اشاره به پروتئین میخ مانند می‌گویند: این پروتئین متعلق به بدن نیست و سپس این سیگنال‌های هشدار دهنده پاسخ ایمنی بدن را افزایش می‌دهد.

وقتی سیستم ایمنی فعال وارد عمل می‌شود، چه رخ خواهد داد؟

به لطف فرآیند هشدار، بدن اکنون در حالت آماده باش کامل و آماده یادگیری مبارزه با مهاجمان است. در این لحظه پروتئین‌های میخ مانند نیز پس از تزریق واکسن کووید-۱۹ ساخته شده‌اند.

سلول‌های ایمنی بدن که لنفوسیت‌های بی و لنفوسیت‌‎های تی نامیده می‌شوند، علائم هشدار دهنده مهاجم خارجی را تشخیص می‌دهند. در آن زمان هزاران تعداد از این سلول‌ها برای اطلاع از این تهدید جدید وارد عمل می‌شوند تا بتوانند به فرایند حفاظت بدن کمک کنند.

لنفوسیت‌های بی در ساختن تله‌های که آنتی‌بادی نام دارد، مهارت بالایی دارند. این آنتی بادی‌ها می‌‎توانند پروتئین‌های میخ مانند مهاجم را از بین ببرند.

لنفوسیت‌های بی مختلف تعداد زیادی آنتی بادی تخصصی تولید می‌کنند که آن آنتی بادی‌ها قادرند قسمت‌های مختلف یک ویروس یا باکتری را تشخیص دهند. لنفوسیت‌های بی نیز مانند یک کارخانه عمل خواهند کرد و به ساخت آنتی بادی‌های مهاجم ادامه می‌دهند تا در طولانی مدت از بدن محافظت کنند.

گفتنی است یک نوع لنفوسیت تی به نام لنفوسیت‌های تی کمکی در صورت وجود علائم خطر به لنفوسیت‌های بی در ساخت آنتی بادی کمک می‌کند. نوع دیگری از لنفوسیت‌های تی نیز هستند که کارشان این است که بررسی کنند آیا سایر سلول‌های بدن توسط ویروس آلوده شده‌اند یا خیر. اگر این نوع لنفوسیت تی یک سلول آلوده را شناسایی کند، سلول آلوده را حذف می‌کند بنابراین آن سلول نمی‌‎تواند نسخه‌های بیشتری از خود ایجاد کرده و عفونت را به سایر سلول‌ها منتقل کند.

علت درد بازوها پس از تزریق واکسن چیست؟

از آنجا که همه این فرایندهای مهم در بدن اتفاق می‌افتد، ممکن است شاهد برخی از علائم فیزیکی نیز باشیم که این موضوع نشان می‌دهد مبارزه‌ای در زیر پوست در حال رخ دادن است. دلیل اینکه بازو بعد از تزریق واکسن درد می‌گیرد این است که سلول‌های ایمنی بدن مانند سلول‌های دندریتیک، لنفوسیت‌های بی و تی برای بررسی عامل تهدید کننده بدن به بازو هجوم آورده‌اند.

همچنین ممکن است تب یا علائم دیگری را نیز تجربه کنیم که همه اینها بدان معنا است که بدن دقیقا همان کاری را انجام می‌دهد که باید انجام دهد. این یک فرایند بی‌خطر و طبیعی است که وقتی بدن در حال یادگیری نحوه مبارزه با پروتئین‌‎های میخ مانند است رخ می‌دهد. بنابراین اگر پس از تزریق واکسن در جایی در معرض ویروس کرونا واقعی قرار گرفتید دیگر بدنتان نحوه محافظت از شما در برابر آن را یاد گرفته است.

یافته‌های این مطالعه در مجله “The Conversation” منتشر شد.

انتهای پیام



Source link

توانایی باکتری‌ها برای ایجاد ایمنی قوی در برابر ویروس‌ها



پژوهشگران انگلیسی در بررسی خود نشان داده‌اند که باکتری‌ها می‌توانند سیستم دفاعی خود را در برابر ویروس‌ها تکامل بدهند.

به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، پژوهشگران “دانشگاه دورام”(Durham University) با همکاری پژوهشگران “دانشگاه لیورپول”(University of Liverpool)، “دانشگاه نورث‌آمبریا”(Northumbria University) و شرکت “نیوانگلند بیولبز”(New England Biolabs)، پژوهش مشترکی را انجام داده‌اند و امیدوارند که بتوانند از سیستم‌های دفاعی جدیدی در باکتری‌ها برای مقایسه تغییرات ژنوم انسان استفاده کنند.

دانشجویان دانشگاه دورام نیز روی این پژوهش کار کرده‌اند تا عملکرد پیچیده ایمنی ذاتی باکتری‌ها را نشان دهند.

باکتری‌ها برای محافظت از خود در برابر ویروس‌های موسوم به “باکتریوفاژ”(Bacteriophage)، بسیاری از سیستم‌های دفاعی خود را تکامل بخشیده‌اند. بسیاری از این سیستم‌ها به ابزارهای زیست‌فناوری سودمندی تبدیل شده‌اند؛ مانند ویرایش ژن که طی آن تغییرات کوچکی در DNA مورد نظر ایجاد می‌شود.

پژوهشگران در این پروژه نشان داده‌اند که دو سیستم دفاعی به طور مکمل برای محافظت از باکتری‌ها در برابر باکتریوفاژها کار می‌کنند. 

یک سیستم، از باکتری‌ها در برابر باکتریوفاژهایی که هیچ تغییری در DNA آنها ایجاد نکرده است، محافظت می‌کند. 

برخی از باکتریوفاژها، DNA خود را تغییر می‌دهند تا از نخستین سیستم دفاعی باکتری‌ها جلوگیری کنند. سیستم دوم موسوم به “BrxU”، با استفاده از DNA اصلاح‌شده، از باکتری‌ها در برابر باکتریوفاژها محافظت می‌کند و بدین ترتیب، لایه دوم دفاعی را ارائه می‌دهد.

پژوهشگران، یک تصویر سه‌بعدی بسیار دقیق از BrxU تهیه کردند تا بهتر بفهمند که این سیستم دفاعی چگونه با DNA اصلاح‌شده، از باکتری‌ها در برابر باکتریوفاژها محافظت می‌کند.

سیستم دفاعی BrxU، این قابلیت را دارد که یکی دیگر از ابزارهای سودمند زیست‌فناوری باشد زیرا همان تغییرات DNA که BrxU آنها را تشخیص می‌دهد، در سراسر ژنوم انسان ظاهر می‌شوند و در سرطان و “بیماری‌های نورودژنراتیو”(Neurodegenerative Disease) وجود دارند.

دکتر “تیم بلور”(Tim Blower)، از پژوهشگران این پروژه گفت: توانایی تشخیص DNA اصلاح شده، بسیار مهم است زیرا تغییرات مشابهی در سراسر DNA ژنوم انسان رخ می‌دهد. این لایه اضافی از اطلاعات که “اپی ژنوم”(Epigenome) نام دارد، با رشد کردن ما تغییر می‌یابد و در شرایطی مانند بروز سرطان و بیماری‌های نورودژنراتیو نیز تغییر می‌کند. اگر بتوانیم BrxU را به عنوان یک ابزار زیست‌فناوری برای ترسیم این اپی ژنوم توسعه دهیم، درک ما را در مورد اطلاعات تطبیقی که رشد و پیشروی بیماری ما را کنترل می‌کنند، تغییر خواهد داد. 

دانشجویانی که در این پژوهش شرکت داشتند، به عنوان بخشی از پروژه کارگاه میکروبیولوژی خود موظف شدند تا باکتریوفاژهای جدید را برای بررسی ارائه دهند. این باکتریوفاژها به انسان آسیب نمی‌رسانند اما درست زمانی که سیستم ایمنی بدن انسان نسبت به عفونت‌ها واکنش نشان می‌دهد، باکتری‌ها مجبور می‌شوند سیستم دفاعی خود را که از آنها در برابر باکتریوفاژها محافظت می‌کند، تکامل بدهند. باکتریوفاژها از رودخانه “ریور ویر”(River Wear)، حوضچه‌های محوطه دانشگاه و سایر آبراه‌های اطراف دورام جمع‌آوری شده بودند.

این پژوهش، در مجله “Nucleic Acids Research” به چاپ رسید.

انتهای پیام



Source link

ابداع یک بالگرد کوچک تمام برقی ۸ ملخه!



یک بالگرد کوچک تمام الکتریکی با ۷ ملخ در قسمت انتهایی و یک ملخ اصلی در بالای خود، هدایتی کامل را ممکن می‌کند و می‌تواند تا ۲۷ دقیقه پرواز کند.

به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، یک بالگرد جدید تمام برقی دارای هفت ملخ در قسمت دم است تا هدایت پذیری کاملی را در اختیار خلبان قرار دهد. مخترع آن که در یوتیوب با نام “OskarRDA” شناخته می‌شود، این بالگرد تمام الکتریکی را با مجموع هشت ملخ ساخته و به نمایش گذاشته است که نحوه عملکرد آن چشمگیر است.

بالگردهای فوق پیشرفته ارتش ایالات متحده مانند “Bell ۳۶۰ Invictus” که اخیراً رونمایی شده است تا اولین بالگرد هیدروژنی سرنشین‌دار جهان، همگی بالگردهای مدرن و چشمگیری هستند و در این میان، مشاهده پروژه‌هایی نظیر آنچه “OskarRDA” ساخته است نیز به معنای واقعی کلمه سرگرم کننده و چشمگیر است.

این مخترع در یکی از جدیدترین ویدئوهای خود، این بالگرد برقی را در حالی که وجود هفت ملخ در قسمت دم آن جلب توجه می‌کند، در حالت پرواز نشان می‌دهد.

گفتنی است که دم اصلی این بالگرد به مانند بالگردهای سنتی، تنها یک ملخ داشت که این مخترع تصمیم گرفت برای هدایت پذیری کامل و بی نقص آن، ۶ ملخ دیگر نیز به آن اضافه کند.

هر یک از این ۷ ملخ کوچک در قسمت دم، به صورت جداگانه توسط موتورهای الکتریکی جداگانه تغذیه می‌شوند. این در حالی است که این بالگرد تنها به چهار موتور ۵۰۰۸ یا ۵۰۱۰ با ملخ‌های ۴۵ سانتیمتری نیاز دارد تا نیروی محرکه قابل مقایسه با یک بالگرد سنتی را ارائه دهد، اما داشتن سه موتور اضافی باعث می‌شود این بالگرد، پروازی ایمن‌تر داشته باشد. به عنوان مثال، در صورت خرابی و از کار افتادن یک یا دو موتور، خلبان می‌تواند بدون مشکل و با خیال راحت روی زمین فرود بیاید.

ظرفیت باتری این بالگرد ۷.۸ کیلووات ساعت است، بدین معنی که هنگام صعود و معلق ماندن، قدرت مورد نیاز آن ۲۱ کیلو وات است، بنابراین باتری آن ۲۲ دقیقه در این حالت دوام خواهد آورد. اما در هنگام پرواز مستقیم با سرعت ۲۰ کیلومتر در ساعت، قدرت مورد نیاز آن ۱۷ کیلو وات است که بنابراین باتری آن ۲۷ دقیقه دوام خواهد آورد.

انتهای پیام



Source link

به صدای مریخ گوش دهید


دو میکروفن تعبیه شده بر روی مریخ‌نورد شش چرخ استقامت ناسا به دانشمندان و مهندسان کمک شایانی در کشف سیاره سرخ می‌کنند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اس تی دی، مریخ نورد استقامت به لطف دو میکروفنی که بر روی آن تعبیه شده موفق به ثبت پنج ساعت صدای وزش باد در مریخ شده است که البته در برخی از این صداهای ضبط شده صدای چرخ‌های مریخ نورد روی سنگ‌ریزه‌ها و صدای موتورهای آن هنگامی‌ که استقامت بازوی خود را حرکت می‌دهد قابل شنیدن است.

 این صداها به دانشمندان و مهندسان اجازه می‌دهد سیاره سرخ را به شیوه‌ متفاوتی درک کنند. استقامت اولین کاوشگری است که صدای سیاره سرخ را با استفاده از میکروفن‌های اختصاصی خود ضبط کرده است. یکی از این میکروفن‌ها در کنار بدنه مریخ نورد و میکروفن دوم بر روی دکل استقامت و کنار ابزار لیزری SuperCam قرار دارد تا مکمل این ابزار در انجام تحقیقات در مورد سنگ‌ها و جو مریخ باشد.

میکروفنی که بر روی بدنه مریخ نورد تعبیه شده است توسط آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در کالیفرنیای جنوبی و ابزار SuperCam و میکروفن کناری آن توسط آزمایشگاه ملی لس آلاموس(LANL) در نیومکزیکو و کنسرسیومی از آزمایشگاه‌های تحقیقاتی مرکز ملی مطالعات فضایی فرانسه تهیه شده است.

SuperCam سنگ‌ها و خاک مریخ را با تخریب آنها با استفاده از لیزر و سپس بخار حاصله را با دوربین مورد بررسی قرار می‌دهد. از آنجا که لیزر این ابزار صدها بار بر روی هر هدف شلیک می‎‌کند، فرصت ضبط صدای آن شلیک‌ها افزایش می‌یابد. میکروفن تعبیه شده در کنار این ابزار تاکنون صدای بیش از ۲۵ هزار شلیک لیزری را ضبط کرده است. برخی از این صداهای ضبط شده به دانشمندان در مورد تغییرات جو سیاره اطلاعاتی را ارائه می‌دهند.

میکروفن تعبیه شده در کنار SuperCam به دلیل محل قرارگیری می‌تواند بر ریزترین ارتعاشات هم نظارت کند.

علاوه بر آن بر روی این مریخ نورد یک حسگر به نام MEDA نیز تعبیه شده که در اندازه گیری بادهای مریخ بی نظیر است.

“استقامت” در این مدت با استفاده از ابزار تجزیه و تحلیل دینامیک محیطی خود موسوم به “مدا”(MEDA) به اندازه‌گیری سرعت بادهای مریخ و دمای هوا پرداخته است. وزن این حسگر حدود ۱۲ پوند است و قادر به ثبت باد(سرعت و جهت)، فشار، رطوبت نسبی، دمای هوا، دمای زمین و تابش(از خورشید و فضا) است.

مهندسان از دوربین‌ها برای نظارت بر بدنه چرخ‌ها در مریخ نورد کنجکاوی و تجمع گرد و غبار روی صفحات خورشیدی اینسایت نیز استفاده کرده‌اند. با وجود میکروفن، آنها حتی می‌توانند عملکرد یک کاوشگر را به شیوه‌ای که مکانیک‌ها به موتور خودرو گوش می‌دهند نیز بررسی کنند.

تیم پشتیبان ماموریت استقامت بارهای ضبط شده توسط میکروفن تعبیه شده در بدنه مریخ نورد را برای گوش دادن و درک وضعیت چرخ‌ها و سایر سیستم‌های داخلی بررسی کرده است.

“استقامت” که در ماه فوریه در دهانه‌ی ۴۵ کیلومتری “جزرو” فرود آمد در حال بررسی سطح مریخ است و خاک مریخ را برای یافتن نشانه‌هایی از حیات باستانی و نمونه‌برداری جستجو می‌کند.

این ماموریت، دو هدف دارد. اولین هدف، بررسی‌های علمی برای درک محیط مریخ در گذشته و حال و همچنین قابل سکونت بودن آن است. دلیل دوم نیز جمع‌آوری نمونه‌هایی از خاک مریخ برای آوردن به زمین است. ماموریت دیگری که برای سال ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده، قرار است لوله‌های آزمایشی جمع‌آوری شده توسط مریخ‌نورد “استقامت” را به زمین بازگرداند تا مورد بررسی جامع‌تر قرار بگیرند.

انتهای پیام



Source link

درخشش حیرت‌انگیز شفق قطبی از منظر ایستگاه فضایی بین‌المللی


فضانوردان اوایل این ماه شاهد درخشش شفق قطبی بر فراز نیوزیلند و قطب جنوب بودند و فیلمی از این لحظه حیرت‌انگیز منتشر کرده‌اند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، خدمه ماموریت “Expedition ۶۶” از ایستگاه فضایی بین‌المللی شاهد این شفق سبز رنگ بودند و تصاویر و فیلم‌های دیدنی این منظره را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشتند.

“شین کیمبرو”(Shane Kimbrough) در روز ۱۲ اکتبر با انتشار عکسی در توییتر خود نوشت: لحظه‌ای نفس‌گیر. من این تصویر را همزمان با آغاز طلوع خورشید ثبت کردم.

شفق قطبی زمانی رخ می‌دهد که ذرات باردار خورشید که به بادهای خورشیدی شناخته می‌شوند در میدان مغناطیسی زمین جریان پیدا کنند و با جو زمین واکنش دهند. این ذرات توسط میدان مغناطیسی به قطب‌های زمین هدایت شده و واکنش آن‌ها با جو باعث درخشیدن جو زمین می‌شود.

آغاز چرخه خورشیدی نزدیک است. چرخه خورشیدی به تغییرات تناوبی در فعالیت‌های خورشید از جمله تغییرات در تابش خورشید، مواد خورشید و ظاهر آن گفته می‌شود. این چرخه ۱۱ سال به طول می‌انجامد و هر چرخه دارای یک نقطه “حداکثری” است که در آن فعالیت‌های خورشیدی بیشتر می‌شود و ذرات باردار بیشتری به سمت زمین جریان پیدا می‌کند و شفق‌های قطبی را ایجاد می‌کند.

اگرچه اکنون در نقطه “حداکثری” قرار نداریم اما فضانوردان که در فاصله‌ی ۴۰۰ کیلومتری در مدار زمین قرار دارند، شاهد نمایی فوق‌العاده از شفق قطبی بودند.  

به گفته‌ی “توماس پسکه”(Thomas Pesquet) در نهایت طلوع خورشید این نمای فوق‌العاده را پنهان کرد.

“پسکه” در روز ۱۷ اکتبر با انتشار فیلمی از شفق قطبی در صفحه توییتر خود نوشت: منظره‌ای از شفق قطبی تا ستارگان که در نهایت در نور خورشید ناپدید می‌شوند.

اگرچه شفق‌های قطبی زیبا هستند اما می‌توانند برای فضانوردان خطرناک باشند زیرا آن‌ها ناشی از تشعشعات فضایی هستند. ناسا دستورالعمل‌هایی در این مورد اتخاذ کرده تا از اثرات منفی تشعشعات فضایی جلوگیری کند. این تشعشعات می‌توانند عامل به وجود آمدن سرطان و سایر بیماری‌ها باشند.

انتهای پیام



Source link